Hollandaca ile "İfade özgürlüğü tartış"
Mijn standpunt is dat absolute vrijheid van meningsuiting gevaarlijker is dan beschermend — sommige vormen van expressie veroorzaken meetbare schade en vereisen grenzen. Waar denkt u dat de grens getrokken moet worden?
Ik geloof dat vrijheid van meningsuiting zo min mogelijk beperkt moet worden, want zodra we regeringen of instellingen de macht geven te beslissen welke uitdrukking schadelijk is, wordt die macht onvermijdelijk misbruikt. De oplossing voor slechte uitingen is meer uitingen, niet censuur.
De historische zorg over misbruik van overheidsmacht is terecht. Maar hier ligt de uitdaging: wanneer uitingen worden gebruikt om geweld tegen een specifieke groep aan te zetten, of om aantoonbaar valse medische informatie te verspreiden die leidt tot sterfgevallen, kunnen we dan echt zeggen dat het middel van 'meer uitingen' voldoende is — en is sommige schade op dat moment niet al onomkeerbaar?